لام تا کام

( 36 )

====

با قاصد زمان

که بار اندوه مرا

بر دستانش پیش میراند

لام تا کام

حرفی از دل باز نمی گویم

تنها چشمانم را به حاشا

با بستن پلک ها به یاری می طلبم.

اما آن هنگام

که این پیک پیر

انگشت در چشمانم فرو می برد

خبر از بازی پایانی میدهد

تا برنده آگاه از ماجرا

مدالی را که از جنس زمان

در جیب دارد

بر گردن آویخته کند.

--------------------------

جمال الدین جلالی پور

میز زندگی...