بر کرسی سر

( 35 )

====

این سرِ خوش خیال را

بدان هوس

بر دامان حریر زندگی

به شادمانی وانهادم

که مرا شوقی بود ناپرورده

و دلی بود بی حسرت.

اما چون سر به فراز آوردم

لطافت آن دامن همه از دست رفت

تا مرا از شور و شوق سر

بر این بستر

تنها سنگی در پس بر جای ماند

که همواره سر را در آماج باشد.

اکنون تنِ من

سرگردان در انبوهه راهها

راه خانه مجاب را بر می گزیند

تا دیگر سر را

بدست تیر سنگ نسپارد

بل در جایگاه سنگ زیرین

زندگی را یر کرسی آن بنشاند.

---------------------------------------

جمال الدین جلالی پور

میز زندگی...